Sevgili Okurlarım,
Özellikle genç arkadaşlarım başta olmak üzere, bütün eleştirilerinizi okuyor ve eleştirilen hususları yeni yazılarımda dikkate almaya çalışıyorum. "Bir yazarın tarafsız olması ve tarafını belli etmemesi gerektiği" hususundaki eleştirileriniz özellikle ilgimi çekti. Hastalıklarla savaşırken sağlık organizasyonlarının etkili, doğru ve dürüst işleyebilmesi için bir memur olarak bütün gücümle çalışıyor, politika ile uğraşmak aklıma bile gelmiyordu. "Bir Hekimin 62 Yıl Bozuk ve Hastalıklar İle Savaşı" adlı kitabımda bu durumu belirtmiştim. Ben hiçbir partinin taraftarı değilim. Ancak devrimci ve yenilik taraftarı karakterim dolayısıyla CHP'deki olumlu değişimi 3 yıldır izlemekteyim. Bu değişimin sonucu kurulan yeni partiye, Özgür Özel'in konuşmalarından edindiğim kanaat sonucunda katıldım.
Devrimleri etkisiz hâle getiren 1945-1950 yılları arasındaki CHP'deki değişim; İnönü'nün, başta Celal Bayar ve Adnan Menderes olmak üzere partideki toprak ağaları ile parti içindeki bazı dinci ve diğer çıkarcıların etkisiyle Milli Şef ilan edilmesinden sonra başlamıştır. Bunu önceki yazılarımda ve özellikle "Cumhuriyet'in Kuruluşu, Devrimler ve Karşı Devrimler" adlı kitabımda geniş bir şekilde açıklamıştım. Yıllar sonra Bülent Ecevit'in, Atatürk'ün CHP'sini "ortanın solunda" bir parti olarak tanımlaması sonrası gelişen olaylar sonucunda parti parçalara bölündü ve gücünü kaybetti. Bunun sonucunda ağaların, beylerin partileri öne çıktı ve süreç öylece devam etti. Bugün doğru bir teşhisle CHP'den ayrılan Atatürkçüler, eğer Ecevit'in düştüğü "sağcılardan ayrılan parçaları parti içine alarak hükümet olma sevdasına" kapılmaz, Atatürk ilkelerini doğru anlayıp modern dünyanın sosyal devlet prensiplerini uygularsa başarılı olmamaları mümkün değildir. Ancak demokrasinin rayına oturtulabilmesi konusunda Atatürkçü, sol ve merkez partiler ile iş birliğinden kaçınılmamalıdır. Benim bugüne kadarki yazılarımı tekrar gözden geçirirseniz Atatürkçülük dışında hiçbir tarafım olmadığını görürsünüz.
Dr. Metin Tulga